| ميزان دفع پروتئين ادرارى بين ۵۰۰ ميلىگرم / روز و ۳ گرم / روز غير اختصاصى بوده و در انواعى از بيمارىهاى کليوى (از جمله نفرواسکلروز هيپرتانسيو، نفريت اينترستيسيل، بيمارى عروقي، و ساير بيمارىهاى کليوى اوليه با درگيرى اندک يا بدون درگيرى گلومرولي) مشاهده مىشود. درجات کمتر پروتئينورى (۵۰۰ ميلىگرم در روز تا ۵/۱ g در روز) ممکن است پس از ورزش شديد، تغيير در وضعيت بدن، تب، يا نارسائى احتقائى قلب ديده شود. ميزان دفع پروتئين > ۳ گرم در روز پروتئينورى در دامنه نفروتيک نام دارد و همراه با هيپوآلبومينوري، هيپرکلسترولمي، و ادم در سندرم نفروتيک است. درجات ماسيوپروتئينورى (> ۱۰ گرم در روز) در بيمارى تغيير اندک (Minimal change diseas)، اسکلروز سگمنتال فوکال اوليه، نفروپاتى مامبرانو، گلومرولوپاتى ريزشى (Collapsing glumerulopathy)، و نفروپاتى همراه با HIV ديده مىشود و ممکن است همراه با انواعى از عوارض اکسترارنال باشد. |
| مهار فارماکولوژيک ACE يا مسدود کردن گيرندههاى آنژيوتانسين II ممکن است پروتئينورى را در بعضى از بيماران بهخصوص بيماران مبتلا به نفروپاتى ديابتى کاهش دهد. |
+ نوشته شده توسط ابوالفضل صرمی در و ساعت
|
